From 31 to 111

From 31 to 111


    Υπάρχουν στιγμές που μια φευγαλέα σκέψη σου δημιουργεί την ανάγκη για έκφραση, στην προκείμενη περίπτωση φωτογραφική. Η συνέχεια έχει σχεδόν νομοτελειακή διάσταση. Αυτό συνέβη και τώρα. Σε μία από τις συχνές εξορμήσεις μου από την πόλη στον τόπο καταγωγής μου (ένα μικρό χωριό πάνω στον ορεινό δρόμο που συνδέει τα Καλάβρυτα με την Πάτρα ή και λίγο διαφορετικά τον 31 με τον 111), σκεφτόμουν ότι ο δρόμος αυτός, χωμένος μέσα στα βουνά της Αχαΐας, ηλιόλουστος όταν διασχίζει τα οροπέδια και σκοτεινός όταν τον αγκαλιάζουν τα βουνά, με τις πρόχειρες ανθρώπινες κατασκευές και τα ζώα που εμφανίζονται συχνά πυκνά μπροστά σου, αλλά και τα πανέμορφα χωριά (άγνωστα στο μεγαλύτερο μέρος του τουριστικού πληθυσμού των Καλαβρύτων), αποτελεί μία από τις πιο όμορφες διαδρομές που έχω κάνει. Και ας μη μου επέτρεπαν οι συχνές επισκέψεις αλλά και το νεαρό της ηλικίας, που κάποτε με χαρακτήριζε, να το αντιληφθώ ως τώρα. 'Ισως, αν θέλετε, αποτελεί και ένα πεδίο για ένα ολοκληρωμένο φωτογραφικό θέμα τοπίου που πάντα είχα στο νου μου να κάνω, σε σχέση με τις επιμέρους φωτογραφικές λήψεις τοπίων μέχρι στιγμής. Για το λόγο αυτό λοιπόν, το θέμα αυτό θα ανανεώνεται και θα εμπλουτίζεται κατά διαστήματα..